Dierlijke instincten tijdens jacht op Maruti’s

Dierlijke instincten tijdens jacht op Maruti’s

Heb je ook wel eens dat je ergens tegen aan loopt en dat je gewoon zoiets hebt van.. ‘Die moet ik hebben’?! Gevaarlijke momenten, omdat het meestal betekent dat zich een hebberige persoonlijkheid in je naar boven komt waarvan de gevolgen niet altijd zijn te overzien..
Nu overdrijf ik natuurlijk wel een beetje, maar een moment als deze deed mij enige tijd geleden voor toen ik voor het eerst de dierenprintlijn van Maruti zag…! Ik was op slag verliefd, 7 paar verschillende dierenprints, op een schattig lief harig schoentje… I WANT THEM ALL! Ten tijde dat ik een aantal webshops in Nederland had gevonden waar ik deze behaarde must-haves kon vinden, waren ze allemaal al uitverkocht in mijn maat! Wat een ellende! De moed zakte mij dus in de sokken (want de schoenen die had ik dus niet!), en trok mijzelf terug.. toch was ik vastberaden om ze toch te gaan vinden!
Een dag later was het only lonely, me and my iphone.. Elke paar uur van de dag refreshde ik alle websites waar ik deze lieverds had gevonden in de hoop dat er toch wel iemand in Nederland was die ze retour zou sturen. Ik belde met de verkopers van de winkels wanneer ze weer beschikbaar zouden zijn, maar ook dat leverde alleen maar sympathie op en een bevestiging van hoe-leuk-ze-wel-niet-zijn, maar niets van dit alles leverde mij mijn Maruti’s op… :( In het weekend ging ik alle schoenenwinkels op de Kalverstraat af, maar ook daar was mijn maat niet te vinden…
Het zou toch niet zo zijn… dat ik ze dan toch echt niet zou kunnen krijgen? Om mij heen had ik inmiddels wel een ware trend gezet, want de ene na de andere collega presenteerden vrolijk hun paar nieuwe Maruti’s aan hun voeten.. Het is zo oneerlijk! Ik kan er toch ook niets aan doen dat ik ben geboren met een wellicht iets te grote voet? :S Ik werd er alleen maar hebberiger van en als ik die diertjes niet snel aan mijn voeten kreeg, dat zou het niet lang duren voor mijn dierlijke instincten wellicht niet zo’n aardig meisje van mij hadden gemaakt…
Op een druilerige zaterdag toen ik toch eigenlijk echt de moed had opgegeven liep ik toch nog maar weer een schoenenwinkel in. Ik legde mijn verhaal weer uit en was ervan overtuigd dat ik weer met de zoveelste afwijzing zou afdruipen.. Maar toch leek er hier een lichtpuntje in het duister..
De verkoper vertelde mij dat hij nog 1 paar in het magazijn had staan.. Dit paar zou eigenlijk terug worden gestuurd naar de fabriek omdat het leer grijzer was dan de rest van zijn broertjes en zusjes…
Dit was natuurlijk meant-to-be, een one-of-a-kind Maruti paar dat al die tijd al in het magazijn op mij had liggen wachten..:) Ik schoof mijn voeten in deze tere schoentjes en even voelde ik mij zoals Cinderella zich vast moet hebben gevoeld.. De Perfect Fit! Binnen een minuut vertelde ik de verkoper dat ik ze mee nam en niet eerder had hij zo snel een paar schoenen verkocht.
Eenmaal thuis kon ik het niet laten om ze eventjes zachtjes te aaien.. Ze hebben ook zo’n hoog aaibaarheids gehalte..! En na al die moeite voelde dit wel echt als een ultieme verovering! Ik hoop niet dat ik snel weer zo’n die-moet-ik-hebben moment heb, want het is echt een ware uitputtingsslag…

Liefs,

Mary



Share This

About the author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>